Naukowcy stwierdzają, że kiła jest nadal aktualnym problemem klinicznym. Postulują uwzględnienie kiły w diagnostyce różnicowej u chorych z poszerzeniem aorty wstępującej z niedomykalnością zastawki aortalnej lub bez niedomykalności. Proponują również włączenie antybiotykoterapii w przypadku laboratoryjnego potwierdzenia rozpoznania oraz sugestywnego obrazu morfologicznego, nawet w razie uzyskania prawidłowego wyniku testów serologicznych.

Niektóre produkty spożywcze, np.: żółtka jaj, podroby, zawierają duże ilości cholesterolu, z którym nasze serce nie może sobie poradzić. Cholesterol pokarmowy ma mniejszy wpływ na poziom cholesterolu we krwi niż tłuszcze nasycone. Stąd ważniejsze jest ograniczenie produktów z dużą zawartością tłuszczów nasyconych. Niemniej jednak spożywanie produktów bogatocholesterolowych też należy kontrolować , w imię swojego własnego zdrowa.
Na szczęście są produkty obniżające poziom cholesterolu w krwi.Ostatnie badania wykazują, że niektóre typy błonnika roślinnego, tzw. błonnik rozpuszczalny, pomagają obniżać poziom cholesterolu we krwi. Typ błonnika, o którym pisałam wyżej  znajduje się w groszku, fasoli, soczewicy, owsie (otręby, mousli), warzywach i owocach.
Zdrowa dieta jest niezwykle ważna, dla ludzi w każdym wieku. Choroby serca atakują nagle, a wyeliminowanie ich bywa bardzo trudne.Pamiętajmy by  redukować ilość spożywanych tłuszczów. Niestety też niezbędne jest  ograniczenie cukru,słodyczy, alkoholu oraz soli. Nie fundujmy  naszemu organizmowi fast foodów. Zawierają one dużo soli, a brak w nich produktów wartościowych.

Częstość skurczów serca reguluje układ nerwowy. Wzrost aktywności układu współczulnego - przyspiesza czynność serca a wzrost aktywności włókien przywspółczulnych zwalnia. Objętość wyrzutowa serca zmienia się zależnie od kurczliwości komór, ciśnienia tętniczego i objętości krwi w komorze na początku skurczu.

Skurcz komór (systole) powoduje zamknięcie zastawek przedsionkowo - komorowych co zapobiega cofaniu się krwi do przedsionków. Jednocześnie zastawka aorty i zastawka pnia płucnego są otwarte, umożliwiając wydostanie się krwi na obwód. W czasie rozkurczu komór  zastawki przedsionkowo - komorowe otwierają się (krew napływa do komór), a zastawki aorty i pnia płucnego zostają zamknięte, co zapobiega cofaniu się krwi z tych naczyń.

Wykonując ćwiczenia fizyczne pamiętajmy, że jest to dla pacjenta rehabilitacja a nie trening wyczynowy. Zalecane jest aby tętno podczas wysiłku fizycznego nie przekraczało 120 uderzeń na minutę. Jeśli pacjent przed zawałem nie uprawiał żadnego sportu należy wyjątkowo ostrożnie, rozważnie i systematycznie przyzwyczajać serce do wysiłku fizycznego.

Należy unikać ćwiczeń siłowych, wykonywanych na bezdechu wymagających wysiłku w krótkim czasie (sporty siłowe, sprint itp.). Zdecydowanie przeciwwskazane są ćwiczenia wykonywane w pochyleniu co powoduje ucisk na jamę brzuszną a co za tym idzie wzrost ciśnienia w klatce piersiowej.

Do ćwiczeń zalecanych osobom po zawale należą dyscypliny, w których wysiłek jest jednostajny, bez gwałtownych zrywów. Poleca się np. jazdę na rowerze, pływanie i szybkie chodzenie podczas spacerów. Wpływają one korzystnie wpływają na wzrost wydolności fizycznej pacjenta. Do dyscyplin zaliczanych jako korzystne w rehabilitacji pacjentów po zawale zalicza się także gimnastykę umiarkowany jogging. Należy cały czas pamiętać, że ćwiczymy dla zdrowia a nie bicia własnych rekordów!

 Jednak tylko regularny wysiłek fizyczny (4-6 razy w tygodniu przez minimum pół godziny) po pewnym czasie przyniesie spodziewane rezultaty. Regularne prowadzenie treningu powoduje, ze jego korzystne wyniki pojawiają się już po 4-6 tygodniach, a wzrost wydolności organizmu pojawia się po 6-9 miesiącach ćwiczeń.

Wędrująca fala depolaryzacji w przedsionkach prowadzi do zaburzeń efektywnego hemodynamicznie skurczu przedsionka. Nieefektywne skurcze przedsionków powodują zmniejszenie ciśnienia napełniania lewej i prawej komory co z reguły objawia się spadkiem pojemności minutowej. Pojemność minutowa jest to objętość krwi tłoczona przez serce w ciągu minuty).

 Pacjenci z migotaniem przedsionków skarżą się na kołatanie serca (nierówna praca, uczucie “potykania” się serca). W zależności od czasu trwania migotanie przedsionków jest zwykle dzielone na napadowe  i utrwalone. Napadowe migotanie przedsionków trwa z reguły do 48 godzin. Utrwalone dłużej niż 48 godzin. Leczenie polega na stosowaniu leków antyarytmicznych. W razie niepowodzenia leczenia farmakologicznego stosowana jest kardiowersja elektryczna.
Przyczyny migotania przedsionków:
- nadciśnienie tętnicze (Hypertensio arterialis)
* choroba niedokrwienna serca (IHD)
* nadczynność tarczycy - nadmiar hormonów działa niekorzystnie na szybkość pobudzeń mięśnia sercowego;
* otwór w przegrodzie międzyprzedsionkowej
* zatorowość płucna
* operacje kardiochirurgiczne
* idiopatyczne migotanie przedsionków (niewiadome pochodzenie).
* zespół chorego węzła zatokowego
* reumatyczna wada mitralna
* kardiomiopatia

Objawy:

W przypadku tej choroby ból  jest ugniatający, piekący, lub sciskający, kiedy indziej jakby dławiący, promieniujący zazwyczaj do lewego barku i lewego ramienia. Towarzyszy mu zazwyczaj ogólny niepokój, wrażenie jakby kołatania serca, a niekiedy uczucie duszności i braku tchu.

Przyczyny:

Najczęstszą przyczyną choroby niedokrwiennej serca jest miażdżyca, choroba tętnic, a zatem i całego układu sercowo-naczyniowego. W miażdżycy materiał tłuszczowy z krwi odkłada się w postaci blaszek w tętnicach. Blaszki te powiększają się zwężając światło naczyń i niszcząc ich ścianę. Zwężenie światła naczyń wieńcowych spowalnia przepływ krwi płynącej do mięśnia sercowego.

Leczenie:

Poleca się przede wszystkim zmianę stylu życia: dieta, ruch i porzucenie nałogu palenia papierosów. Leczenie farmakologiczne: nitraty ( nitrogliceryna) , beta-adrenolityki oraz antagoniści wapnia - leki te oddziałują na prace serca oraz tętnice wieńcowe. Jeżeli leczenie zachowawcze nie jest skuteczne stosuje się leczenie chirurgiczne: angioplastykę - rozszerzanie zwężonych tętnic wieńcowych ( tzw. balonikowanie ) oraz chirurgiczna operacja pomostowania ( by-passy ).

Jeżeli wada serca jest niewielka, może nie powodować żadnych dolegliwości i wtedy zwykle wykrywa się ją przy okazji badań okresowych albo kiedy idziemy z dzieckiem do lekarza z powodu banalnej infekcji.
Kiedy lekarz opiekujący się dzieckiem ma jakieś wątpliwości co do stanu jego serca, kieruje je do kardiologa dziecięcego, który może po wstępnych badaniach, określić stan dziecięcego serca.

Serce waży około 300g. Serce zbudowane jest głównie z tkanki mięśniowej tworzącej przedsionki i komory (prawe i lewe). Serce posiada swój szkielet z tkanki włóknistej na którym umocowane są 4 zastawki zapewniające przepływ krwi przez serce w jednym kierunku. Serce posiada 2 zastawki pomiędzy przedsionkami a komorami – po prawej stronie zastawkę trójdzielną, po lewej dwudzielną (inaczej mitralną), oraz zastawkę aortalną zamykającą ujście z lewej komory do aorty i zastawkę tętnicy płucnej wychodzącej z prawej komory.

Serce posiada naturalny rozrusznik– węzeł zatokowy, który steruje częstością pracy serca w zależności od chwilowych potrzeb organizmu. Serce u zdrowych, młodych dorosłych kurczy się z częstością w zakresie 40-200 uderzeń/min. Serce znajduje się pod kontrolą układu nerwowego i hormonalnego, które wpływają nie tylko na częstość uderzeń ale i na siłę skurczu. Serce kurczy się pod wpływem impulsu elektrycznego wytwarzanego przez węzeł zatokowy, który pobudza najpierw przedsionki serca, a następnie przewodzony jest układem przewodzącym (pęczek Hisa i jego odnogi) do komór serca.

Serce zapewnia krążenie w dwóch oddzielnych układach: małym (płucnym) – powracająca odtlenowana krew z narządów trafia do prawego przedsionka, następnie do prawej komory, skąd płynie do płuc, gdzie jest ponownie natleniana. Serce odbiera krew z płuc poprzez 4 żyły płucne uchodzące do lewego przedsionka, skąd płynie do lewej komory i poprzez aortę do wszystkich narządów.

Serce do swojej pracy zużywa dużą ilość tlenu i substancji energetycznych i odżywczych, które docierają do komórek mięśnia serca głównie poprzez tętnice wieńcowe, a wracają żyłami serca przez zatokę wieńcową po prawego przedsionka. Serce bierze także udział w regulacji objętości krwi poprzez wydzielanie specjalnych czynników – ANP i BNP.

Serce znajduje się w worku osierdziowym składającym się z 2 warstw, pomiędzy którymi jest niewielka ilość płynu “zwilżającego serce”, co zapewnia niskie tarcie w czasie jego pracy. Serce jak i inne narządy w klatce piersiowej posiada unerwienie trzewne, które nie jest bardzo precyzyjne, stąd dolegliwości odczuwane w klatce piersiowej często są podobne w różnych chorobach.

Serce wykazuje pewne odmienności zależnie od płci. Serce kobiety jest nieco mniejsze, ma węższe tętnice wieńcowe, które również częściej reagują skurczem na różne bodźce. Serce kobiety jest także nieco odmienne elektrycznie – co wyraża się nieco dłuższym odstępem QT, większą skłonnością do arytmii. Serce kobiety choruje też nieco inaczej – objawy bywają nietypowe, jest też kilka chorób serca występujących głównie u kobiet.

Serce ma niewielkie zdolności regeneracyjne, dlatego jego uszkodzenie rzutuje na całe życie. Serce zostało „zaprojektowane” do aktywnego życia w czystym środowisku. Serce „nie lubi” siedzącego trybu życia. Serce także nie znosi trucizn z dymu tytoniowego ani nadmiaru cholesterolu czy cukru.