Dziecko z ADHD często ulega urazom, gdyż łatwo się potyka i przewraca. Jeśli zauważysz, że dziecko nie może usiedzieć w jednym miejscu, kręci się nieustannie, szczególnie gdy ma słuchać kogoś, kto do niego mówi, zwróć uwagę czy nie występują inne niepokojące objawy. Dziecko w czasie słuchania kogoś musi ciągle zmieniać pozycję (siedzi na krześle, za chwilę na podłodze, rozkłada się, zakłada nogę na nogę itd. - wszystko to dzieje się w krótkim czasie). Być może dziecko jest niedbałe i impulsywne - gdy się złości, krzyczy i niszczy różne przedmioty.
Wielu przedszkolaków rozpiera energia, która jest oznaką zdrowia i dobrej kondycji. Aby lekarz stwierdził, że dziecko ma ADHD - objawy muszą utrzymywać się przynajmniej pół roku i występować w różnych sytuacjach (np. w szkole, na kolonii, w domu).

Zauważa się, że to co jemy i pijemy ma wpływ na nasze zachowanie. Jest to szczególnie widoczne w przypadku osób z ADHD. Jeśli twój maluch ma stwierdzone przez lekarza ADHD, musisz bardzo kontrolować to, co mu podajesz do jedzenia i do picia. Niektóre osoby z ADHD są szczególnie wrażliwe na niektóre pokarmy (po ich spożyciu mogą przestawać panować nad sobą).

Czego unikać? Na pewno pomarańczy, pomidorów, winogron. Źle wpłyną też pokarmy z dodatkami chemicznymi, słodycze (w szczególności czekolada).  Pokarmy, które możemy zalecić to makaron, banany, ziemniaki, kurczaki i świeże owoce. Korzystnie mogą wpłynąć na dziecko również jogurty, ser i płatki kukurydziane.

Chore dziecko jest szczególnie narażone na ataki wirusów, dlatego należy je całkowicie odizolować od osób przeziębionych, kaszlących lub cierpiących na ból gardła. Przebywać powinno w dobrze ogrzanym, a równocześnie często wietrzonym pokoju. Należy je też chronić przed ostrym światłem, a na oczy kłaść kompresy z chłodnego rumianku. Przez jakiś czas można podawać głównie owoce i jarzyny, gdyż podczas tej choroby dziecko traci apetyt. Musi jednak dużo pić.

Świnka to wirusowa choroba gruczołów ślinowych (znajdują się w zagłębieniach tuż pod płatkami usznymi). Najpierw gruczoł powiększa się, wypełniając całe zagłębienie. Potem obrzęk przechodzi na dolną część twarzy. Płatek ucha odstaje. Pojawia się ból wokół ucha, a także w gardle, zwłaszcza przy przełykaniu. Gorączka pojawia się drugiego lub trzeciego dnia. Obrzęk przeciętnie utrzymuje się od tygodnia do 10 dni. Dziecku należy podawać potrawy płynne lub półpłynne. Wszystkie dzieci, a zwłaszcza chłopcy, powinny być zaszczepione przeciwko śwince. Szczepionkę stosuje się po ukończeniu przez dziecko pierwszego roku życia.

Niebezpiecznym powikłaniem świnki może być specyficzna odmiana zapalenia opon mózgowych. Dziecko ma bardzo wysoką temperaturę, sztywność karku, majaczy. Nieraz występują dodatkowo silne bóle brzucha i wymioty. Powikłanie może być leczone wyłącznie w warunkach szpitalnych.

Postaraj się, by wszystkie posiłki były spożywane w miłej atmosferze, a w szczególności unikaj rozmów o słabym jedzeniu dziecka. W oferowanych dziecku w czasie jednego posiłku potrawach powinna znaleźć się przynajmniej jedna, którą dziecko lubi, a jeszcze lepiej – nie proponuj więcej niż jednej nowej w danym dniu. Postaraj się nie przygotowywać specjalnych posiłków dla dziecka. Jeśli nie chce, może nie jeść tego, co reszta rodziny, ale nie przygotowuj mu innego posiłku.Podawaj dziecku małe porcje: niejadek będzie miał wtedy szansę poprosić o dokładkę, a nadmiernie jedzące dziecko – sprawdzenia, czy mniejsza porcja mu wystarczy. Ogranicz spożywanie posiłków do stołu lub wysokiego krzesełka.

Nie używaj jedzenia jako nagrody ani kary. Niech deser będzie daniem po daniu głównym – co jest jasne dla dziecka, a nie powodem kłótni lub pretekstem do wymierzenia kary. Nie karz dziecka za niezjedzenie wszystkiego z talerza. Jeśli dziecko nie znosi określonej potrawy, bo np. wywołuje w nim odruch wymiotny – nie podawaj mu jej.

Gdy zbyt późno rozpocznie się leczenie lub gdy trwa ono za krótko, może dojść do powikłań. Najczęstsze z nich to ropień okołomigdałkowy lub pozamigdałkowy, Dochodzi do niego na skutek przejścia zakażenia na ścianę gardła, kiedy ropa zbiera się między torebką migdałka a ścianą mięśniową gardła. Do jego powstania może dojść, gdy infekcja ta jest źle leczona, tzn. antybiotyk nie działa na bakterie lub dawka leku jest niewystarczająca.
Gdy chory ma ropień, powinien niezwłocznie zgłosić się do laryngologa, ponieważ trzeba go naciąć i usunąć ropną wydzielinę. Niemalże natychmiast po zabiegu, chory odczuwa ulgę. W dalszym leczeniu podaje się antybiotyk przez 10-12 dni. Przebyty ropień okołomigdałkowy również jest wskazaniem do usunięcia migdałków.
Powikłaniem może być też zapalenia nerek, rozwijające się w 2-3 tygodnie po przebytej anginie. Najgroźniejsze jest zapalenie kłębuszków nerkowych. Następstwem tej choroby może być upośledzenie funkcji nerek. Może też dojść do rozwoju gorączki reumatycznej i w konsekwencji do zmian w sercu pod postacią wad zastawkowych. U dzieci następstwem angin są też ropne zmiany w uszach, może też dojść do zapalenia węzłów chłonnych szyi, zapalenia zatok czy zapalenia wyrostka robaczkowego.

Dzieci, które przebywają blisko mamy, są spokojniejsze. Twoje ciało działa jak ciepły kompres. Pionowa pozycja noszenia i lekki nacisk twojego brzucha na brzuszek dziecka pomoże pozbyć się gazów.

Karm częściej, ale nieco krócej. Podczas posiłku układaj maluszka w postaci półpionowej, z głową wyżej niż pośladki (możesz też lekko się odchylić i położyć dziecko na sobie). Lepiej jest, gdy opróżnia do końca jedną pierś, a nie wypija troszkę z obu. Mleko, jakie wypływa na początku, ma mniej tłuszczu, a więcej cukru, który może powodować kolkę. Podczas karmienia i już po nim kładź niemowlę na swoim ramieniu i czekaj, aż mu się odbije. Jeśli karmisz butelką, trzymaj ją tak, aby smoczek przez cały czas był wypełniony wodą.
Podczas ataków kolki noś dziecko w pozycji pionowej, na przykład w chuście. Możesz też ułożyć go na przedramieniu, brzuchem do dołu, tak by głowa opierała się na dłoni, a ręce i nogi zwisały po bokach. Masuj plecki. Jeśli jesteś zmęczona, połóż dziecko na brzuszku na swoich kolanach.
Dobrą metodą na odgazowanie niemowlęcych jelit jest ćwiczenie polegające na zginaniu i lekkim prostowaniu nóżek. Delikatnie ujmij małe kolanka i dociśnij je do brzuszka. Przytrzymaj kilka sekund, pozwól maluszkowi rozluźnić nóżki, po czym powtórz ćwiczenie. Podczas takiej gimnastyki dziecko oddaje gazy i od razu odczuwa ulgę. Możesz też uchwycić oba kolanka jednocześnie i kilka razy przycisnąć je do brzuszka.

Na kilka tygodni wyłącz z diety mleko i przetwory mleczne. Ogranicz ostre przyprawy, kawę, potrawy wzdymające: kalafior, brukselkę oraz groszek. Unikaj też czekolady. I jeszcze jedno: dowiedziono, że dzieci mam palących papierosy cierpią na kolkę dużo częściej!